Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Brood & Boeken

Nieuw Vossemeer, 1935
Bakker Frans de Klerk bakt brood in de Voorstraat in het West-Brabantse dorp Nieuw-Vossemeer. Zijn vrouw beheert de winkel.
Het dorp, gelegen aan de Eendracht die Brabant van Zeeland scheidt, is een zogenaamd 'voorstraatdorp', ingedeeld in een Voorstraat die vanuit een centraal gelegen kerk min of meer loodrecht op de polderdijk staat en een Achterstraat, ongeveer parallel lopend met de Voorstraat, die blijk geeft van een eerste uitbreiding van het dorp.
Op de foto is de Nederlands Hervormde kerk zichtbaar, het zaalgebouw uit 1649 is hersteld en van een nieuwe voorgevel voorzien in 1849.

Amsterdam, 1935
Auteur A.M. de Jong is al op relatief jonge leeftijd zeer succesvol met de dagelijkse krantenstrip Bulletje en Bonestaak (in samenwerking met de de tekenaar George van Raemdonck) en met de boeken waarin de Brabantse Merijntje een hoofdrol speelt.
Hij gaat in 1935 met de auto op vakantie naar het Franse Menton. Behalve zijn zoon stappen op het Rembrandtplein…
Recente posts
In 1973 verschijnt een nieuwe titel van Gerard Reve op de markt, ‘Lieve Jongens'. Bzztoh weet Reve vast te leggen voor de presentatie. De Telegraaf kondigt de avonden aan: 
'Gerard Kornelis van het Reve noemt zich geen Franciskus en Markies meer. Hij heeft zich nu tot 'koninklijk volksschrijver' gepromoveerd en zijn naam tot Gerard Reve teruggebracht. Volgende week, 16 en 17 februari houdt hij in het Bzztoh-theater in Scheveningen (YMCA-centrum) zijn nieuwe boek 'Lieve Jongens' ten doop'.
Beide avonden zijn geheel uitverkocht. Voor de pauze leest Reve voor uit zijn nieuwe boek, na de pauze declameert hij gedichten en kan het publiek vragen stellen.

In De groene Amsterdammer schrijft Theodoor Holman: 
Het is de avond van de zestiende februari 1973. Gerard houdt zijn boek 'Lieve jongens’ ten doop in De Seinpost in de Scheveningse Seinpoststraat. [...]. Het voorlezen uit 'Lieve jongens’ was een enorm succes, vooral de nadien klassiek geworden passage van &…

Gezellig babbelen

Echte opdrachtexemplaren zijn boeken die door de schrijver – in liefde of in vriendschap – met een inscriptie zijn geschonken aan een familielid, vriend of bekende, aldus Nick ter Wal in de eerste post met het onderwerp 'Een echt opdrachtexemplaar'.
In deze vierde aflevering staat de vriendschappelijke relatie van Simon Carmiggelt met Wim Kan centraal.
Carmiggelt schreef na de Tweede Wereldoorlog toneel- en cabaretrecensies in dagblad Het Parool. Op 31 augustus 1946 opende hij de recensie van een optreden van Wim Kan en Corrie Vonk met de zin:

'Na zeven jaren van scheiding herstellen Wim Kan en Corrie Vonk in het Leidseplein-theater het contact met de Amsterdammers en het weerzien is hartelijk en aangenaam'. 

Er zouden meer (positieve) recensies volgen, te lezen in een uitgave van de Carmiggeltvrienden, Amsterdam 2017.

Henk van Gelder, in zijn Carmiggelt-biografie aangekomen in de jaren '60 schrijft:
Het contact met Wim Kan en Corry Vonk was in de loop der jaren gegr…
Dinsdag 4 juni 2019. De kranten melden het overlijden van Martine Bijl op 71 jarige leeftijd. De Volkskrant van die dag besteedt ruim aandacht aan haar overlijden. Haar veelzijdigheid staat centraal:
'Er is nauwelijks een Nederlandse artiest te bedenken die zo veelzijdig en veelomvattend is'.  Een opsomming volgt: zangeres, actrice (in het theater en in de film), panellid, auteur, illustrator,vertaler, presentatrice. En, niet te vergeten: het gezicht van Hak, waardoor zij regelmatig in een reclamespotje in een veld met doperwtjes te zien was. 
Op 34-jarige leeftijd heeft Martine een monoloog in 'Vroeger kon je lachen' een film, gebaseerd op werk van Simon Carmiggelt. Martine legt aan een toehoorster (gespeeld door Henny Orri) uit hoe moeilijk haar leven is verlopen.




De leeuwarder courant schrijft in die tijd:
Als een producer die de beste Nederlandse film aller tijden moet aanprijzen, wijdt Carmiggelt over de film uit. Hij vergeet even zelf filmcriticus te zijn geweest, …

La nebbia del tempo

De Italiaan Filippo Donini, in 1911 in Rome geboren, was een veelzijdig man. Hij onderwees Italiaans op diverse universiteiten, waaronder in Algiers, Amsterdam, Dublin en Utrecht. Hij is ook directeur geweest van het Italiaanse Culturele Instituut in Brussel, New York en Londen, in deze laatste stad heeft hij 18 jaar gewoond. Uit zijn directeurstijd in New York is een befaamde foto bewaard gebleven waarop hij in 1958 Marilyn Monroe de 'David Donatelo Award' geeft als prijs voor de beste buitenlandse actrice.
Donini schreef een veelvoud aan boeken over Italiaanse en Engelse literatuur. Hij vertaalde ook boeken, waaronder titels van Charles Dickens, T.S. Eliot en Thomas de Quincey.

Dinsdag 27 november 2012
Veilinghuis Bubb Kuyper veilt een deel van de boekenverzameling van de eerder dat jaar in juli overleden dichter, schrijver, vertaler, criticus, polemist en toneelschrijver Gerrit Komrij. Lot 57/371 behelst de linnen versie van 'Verzen van vroeger' van Elsschot, inclus…

Wie zijn Goos en Truus?

In 2018 verscheen het boekje 'De Schiedamse jaren', herinneringen aan Gerard Reve'.
Literair weblog Tzum besprak het boek en was matig enthousiast:

Dus: sympathiek deze uitgave? Ja. Aardig vormgegeven? Mooie fotografie? Ja. Ja. Maar inhoudelijk is De Schiedamse jaren te dun. Het is genoeglijk om al keuvelend herinneringen op te halen met een fles wijn onder handbereik [...] bij de open haard, maar dat maakt nog geen boek. Een gemiste kans.

Woestenledig.com is wat vriendelijker in haar oordeel:

84 bladzijden telt de verzorgde en ook nog eens gebonden en ingenaaide uitgave. Bijna alles wat iemand die in Reve is geïnteresseerd wil weten van wat anderen aan herinneringen aan Reve en Schafthuizen bewaren staat in De Schiedamse jaren. En dat is nogal wat, misschien zelfs iets te veel, maar voor Schiedam waarschijnlijk genoeg.

Tot slot een fragment uit de recensie van nadertotreve:

Het boekje is een mooi initiatief [...]. Maar toch valt het een beetje tegen: het boekje heeft door de …

Kaas smaakt niet meer

'Heb je het ook gelezen?', vraagt de collega die weet heeft van mijn Elsschotverzameling. 'De leerlingen vinden er niks aan, aan Kaas, dat stond in de krant vanochtend.Kaas staat bij de boekenlijst van leerlingen op de middelbare school in de top 10 van laagst scorende boeken. Niet zo mooi toch'?

Zou het echt waar zijn? Moeten leerlingen er niets meer van weten? Het is toch een vlot verhaal, leest tamelijk luchtig weg, niet te dik. En toch helemaal onderaan eindigen in de lijst.
Of speelt er toch nog een andere factor mee? Met statistiek moet je oppassen. Van Godfried Bomans is het aforisme:
'Een statisticus waadde vol vertrouwen door een rivier die gemiddeld een meter diep was'. Hij verdronk'.
Ook de Brit Nicolas Locke was bij statistiek op zijn hoede, gegeven zijn uitspraak:
'Een statisticus die als hij met zijn hoofd in een brandende kachel en met zijn voeten in een emmer ijs staat, verklaart: 'gemiddeld genomen voel ik mij wel lekker'.

Even …

Van Ida Simons tot Thierry Baudet

In 2014/2015 besteedden tijdschrift de Parelduiker en Artistiek bureau aandacht aan het opvallende succes van 'Een dwaze maagd', een roman van Ida Simons waarvan de eerste druk al in 1959 op de markt kwam. De roman baarde destijds opzien, vooral door de stijl die aan Elsschot en Nescio deed denken. De roman werd redelijk goed verkocht.
In 2014, ruim 50 jaar na haar overlijden, vond een spectaculaire comeback van 'Een dwaze maagd' plaats. De titel kwam in de bestsellerslijst terecht en de vertaalrechten werden verkocht aan meer dan 20 landen.

Wie is Ida Simons, meisjesnaam Rosenheimer? De website resources.huygens.knaw.nl beschrijft haar levensloop, een korte samenvatting:

Ida Rosenheimer werd in 1911 geboren in Antwerpen. Ida’s vader stamde uit een gegoede Duitse koopmansfamilie maar was zelf als zakenman een mislukking, haar moeder een in Londen geboren Nederlandse. Toen alle Duitsers in augustus 1914 België moesten verlaten omdat de Eerste Wereldoorlog was uitgebroke…

Een kleine opleving

De auteur Willem Elsschot is al bijna 60 jaar dood. Maar zijn boeken, vooral 'Villa des Roses', 'Kaas' en 'Het Dwaallicht' houden zich nog steeds staande in onze tijd. De naam Gerard Reve zal in deze eeuw wel voortleven met 'De Avonden' en wellicht met 'Op weg naar het einde' en 'Nader tot U'.
Er was in de twintigste eeuw een auteur die literair op hetzelfde niveau stond. Maar hij schreef geen boeken, maar pakweg 8.000 columns ('kronkels'). Hoe moet een natie zijn naam in ere houden? Is 8.000 titels gelijk aan nul titels? Simon Carmiggelt is in de 21ste eeuw een grotendeels vergeten naam.

Maar.....op 8 februari 2019 maakte 'tafelheer' André van Duin in het televisieprogramma 'De wereld draait door' reclame voor Carmiggelt. De jongere gasten in het programma bleken helaas niet bekend met de naam Carmiggelt.

Maar....Carmiggelt beleeft in 2019 toch enigszins een comeback. André van Duin gaf twee voorbeelden: tekenaar…

Een zoektocht naar Jotie

De VPRO-radio zond in 1985 een interview uit waarin Boudewijn Buch Johan Polak ondervroeg over zijn literaire verzameling. Polak vertelde in het interview onder meer dat opdrachtexemplaren van Louis Couperus en Arthur van Schendel zeer moeilijk te vinden waren.

Een aantal jaar geleden bood een antiquariaat een titel van Arthur van Schendel aan, 'Een zwerver verliefd', mét opdracht. Hoewel de koper geen verzamelaar van Arthur van Schendel was, besloot hij, aandachtig het radio-interview,  het boek toch te kopen. Behalve een zeldzame opdracht, was het ook een enigszins intrigerende opdracht:

Jotie/van haar vader en moeder,/16 maart 1918/toen zij zo mooi gespeeld heeft/A.v.S. 

Een zoektocht begon. Wie is Jotie? Wat,waar,waarom speelde zij? Wat is de relatie met Van Schendel? Een inliggend briefje bracht de koper een stap verder:

'Dat was de zilveren bruiloft van mijn ouders. Ik speelde [..] het Scherzo in es kl. op.4 van Brahms (toepasselijke toonaarde kort voor de scheiding)
V…