Doorgaan naar hoofdcontent

Mies Bouwman over Reve

Friedl’ Lesage presenteerde een aantal jaar het radioprogramma 'Een leven in boeken'.
In december 2011 bezocht ze Mies Bouwman bij haar thuis. Bouwman had toen net een boek uitgebracht over 60 jaar Nederlandse televisie. 
In het gesprek praat Bouwman onder meer over haar ontmoetingen met Toon Hermans, Simon Carmiggelt, Gerard Reve, Ramses Shaffy, Godfried Bomans en Hugo Claus.
Het complete interview is te beluisteren op
Ik was helemaal geen ster, ik was gewoon Mies. Het deel met de herinneringen aan Reve begint bij 16.55.
Hieronder een aantal fragmenten uit dat interview waarbij Gerard Reve het onderwerp is. Mies Bouwman liet bekende Nederlanders in een stoel plaatsnemen en stelde dan een aantal vragen. Bouwman vertelde voorafgaande aan de herinneringen aan Reve dat Carmiggelt in de stoel plaatsnam. 
Bron: anp
Lesage: In diezelfde stoel is ook Gerard Reve komen zitten, dat was in 1967. Waarom wou u zo graag Gerard Reve in de stoel? 
'Nou die kende ik, nou wat is kennen, wie ken je nou eigenlijk goed, behalve je man en je kinderen en ook dan weet je het niet helemaal zeker. Maar, vanaf het eerste moment klikte het ongelofelijk goed.

Lesage: Dat vraaggesprek wou hij ook heel erg goed voorbereiden.
'Hij hoefde niet alles te weten, maar toch wel een paar goede vragen. We zijn ook nog een keer naar zijn huis geweest, in Greonterp. We hebben daar het beroemde 'sneetje Gerard' gegeten wat bestaat uit twee bruine boterhammen met kaas ertussen, verse selderij, die had hij geloof ik in de tuin staan en paprikapoeder er over. Dan de andere de boterham er bovenop. Heel veel boter in de pan en die aan de ene kant gebakken en aan de andere kant gebakken. 'Sneetje Gerard'. 
Lesage: Hij heeft toen voor de stoel zeven vragen voorgesteld. Zal ik ze even lezen? Ben je blij met het leven? Dat was een vraag die je wel vaker stelde hè?
Nee, nee, ik stelde nooit dezelfde vraag, misschien kwam het wel op hetzelfde neer, maar ik nooit dezelfde vraag gesteld, geloof ik.
Lesage: Voel je je thuis in Nederland?
Ja, dat weet ik niet meer, wat hij daarop antwoordde. Maar ik denk een beetje.
Lesage: Ben je een alcoholist?
O, dat gaf hij meteen toe. En dan lachten die ogen weer verschrikkelijk en de zaal lag dubbel, die lag überhaupt dubbel, ook als hij ernstig was want dan had hij weer een tussenzin die alles weer nivelleerde.
Lesage: En dan moest u ook vragen, hebt u een hekel en vrouwen?
Nee, Hij heeft mij ook allerliefste brieven geschreven, de liefste staan er niet in, in het boek. Ik zei, nee joh, laten we het niet te gek maken, maar er staan toch allerliefste brieven in.
Lesage: Vind je jezelf een groot schrijver?

Ik geloof dat hij dat wel vond hè? Nou, terecht. Al die valse bescheidenheid, is natuurlijk ook onzin. En schrijvers hebben daar niet zoveel moeite mee, dacht ik. Mulisch had er niet zoveel moeite mee, Hugo Claus ook niet, geloof ik. Ik dacht dat hij zichzelf wel een groot schrijver vond.
Lesage: Wou u ook dat die gesprekken gespreksonderwerpen in Nederland werden? 
Nou, zover ging ik niet, je wilde gewoon iemand beter leerden kennen en Gerard Reve onder andere had een grote schare fans en mensen die nog nooit van Gerard Reve hadden gehoord, die had je ook. 
Lesage: Hebt u misschien gesigneerde exemplaren van Gerard Reve?
Ja, en niet één, maar meerdere. Daar waren we geweldig blij mee, maar dat was het dan weer. Maar naarmate hij ouder werd en nu ook na zijn overlijden en je hoort wat er allemaal voor interesse is, vooral in gesigneerde boeken , daar moeten we zuinig op zijn.
 

Reacties